Cel badania. Celem badania było ustalenie czy biegacze górscy różnią się od aktywnych niebiegających mężczyzn pod względem zakresu ruchu oraz siły mięśniowej stawu biodrowego i skokowego, jak również kontroli równowagi.
Materiał i metody. W badaniu wzięło udział 30 biegaczy górskich oraz 32 aktywnych niebiegających mężczyzn. Zakres ruchu w stawach został zmierzony za pomocą inklinometru cyfrowego. Siłę mięśniową oceniono przy użyciu dynamometru ręcznego. Kontrolę równowagi oceniono z wykorzystaniem testu Y-balance.
Wyniki. U biegaczu górskich w odniesieniu do aktywnych niebiegających mężczyzn zarejestrowano mniejszy zakres ruchu (rotacja zewnętrzna) oraz niższy poziom siły mięśniowej (rotatory zewnętrzne i prostowniki) w obrębie stawu biodrowego. Ponadto u biegaczy górskich zanotowano wyższe wartości znormalizowanego zasięgu przedniego w teście Y-balance.
Wnioski. Obciążenia treningowe stosowane przez biegaczy górskich mogą z jednej strony prowadzić do dysfunkcji w obrębie stawu biodrowego, z drugiej zaś mogą przyczyniać się do poprawy kontroli równowagi. W związku z tym, warto rozważyć wdrażanie do programów treningowych biegaczy górskich ćwiczeń ukierunkowanych na poprawę ruchomości i siły mięśniowej stawu biodrowego. Ponadto, sportowcy różnych dyscyplin mogliby skorzystać z treningu biegów górskich, jako wytrzymałościowej metody kształtowania kontroli równowagi.

